21. apríl 2010
Grein Guðmundar Odds Magnússonar sem birtist í Viðskiptablaðinu fimmtudaginn 25. mars 2010.
„...Hingað kom stórskemmtilegur fyrirlesari á Hönnunarmars, Marcus Fairs,
sem sagðist sjá fyrirbærið sem við köllum núna hönnun eða „design“ í
þrem tímabilum. Tímabilið fyrir „hönnun“ sem náði alla leið frá upphafi
sögunnar fram að iðnbyltingu. Þá má segja að fram að henni hafi
verkþættir sjónlista verið á einni hendi, hugmynd, útfærsla og
framkvæmd. Markaðstengingin kom seinna. Flestir dútluðu heima hjá sér
við sauma og smíðar. Síðan komi hið eiginlega tímabil hönnunar sem
hangir saman við iðnað og vélvæðingu framleiðslunnar. Segja má að þá
verði verkþættir sjónlista viðskila. Það verði til verkaskipting sem
rjúfi í leiðinni skilning á fyrirbærinu. Þetta gerist með
iðnbyltingunum í Evrópu á 19. öld en kemur miklu seinna til sögunnar á
Íslandi. Líklega fyrst í kringum ullar- og skinniðnað, prentiðnað og
síðan í kringum efnagerðir og drykkjaverksmiðjur. Það er svo ekki fyrr
en eftir seinni heimstyrjöld að fyrirbærið hönnun kemur til sögunnar
hér þ.ar sem hönnun sem þýðir ekki hlutur heldur allur undurbúningurinn
sem fer fram við að framleiða hlut í vél. Þá verður til dæmis til
íslenskur húsgagnaiðnaðar. Það mátti sjá frábær dæmi um þetta á
sýningunni „Reykjavík Rewind“ á Hönnunarmarsi...“
meira